موضــــوع جشنــــواره
جوان و هویت
جوامع گوناگون در مسیر عبور بسوی ثبات و استقرار نا گزیر اند تا بحران هائی را پشت سر نهند كه یكی از این بحرانهای سرنوشت ساز بحران هویت است . در جوامع رو به توسعه اگر كاروان وحدت و انسجام اجتماعی از ایستگاه بحران هویت نگذرد، نمیتواند بحرانهای دیگر جامعه را حل نموده و به منزل مقصود رسد.
هویت در اصل لفظی عربی بوده و از ضمیر «هو» كه بمعنی « او» میباشد، اشتقاق یافته است. عربها كه در دوره های شکوفائی تمدن اسلامی منطق و فلسفه را از یونان ترجمه میكردند، از كلمه «هو»، «هویت» را اشتقاق نمودند و از «ماهو»، »ماهیت» را. خلاصه سخن اینكه منظور از هویت، شناسه هایی است که انسان و یا جامعه او را معرفی می نماید.
هویت را می توان به صورت هویت فردی، خانوادگی، ملی، فرهنگی، علمی، دینی و ... طبقه بندی كنیم. یعنی آن دسته از موارد و نشانه ها و باورها در كلیه زمینه های زندگی كه تابلو و شاخص یك فرد بوده و او را به دسته یا گروه خاصی از انسانها نسبت می دهد و در کل به تشکیل هویت یک جامعه می انجامد.
جوامع بشری همیشه با مشکلی بزرگ به نام «بحران هویت» دست به گریبان بوده اند. بحران هویت بنا به گفته ی امیل دوركیم جامعه شناس برجسته فرانسوی، به حالتی اطلاق میشود كه جامعه انسانی نورمهای تثبیت شده گذشته را رها كرده و در ایجاد نورمهای جدید ناتوان بوده و در نتیجه جامعه و فرهنگ دچار بحران می شود. در این هنگام برای افراد پرسشهای جدیدی از قبیل: ما كه بوده ایم؟ چه ریشه هایی داشته ایم؟ چرا چنین وضعیتی ایجاد شده است؟ چگونه باید باشیم؟ و به كجا خواهیم رفت؟ مطرح میشود كه نحوه پاسخگویی افراد و جوامع به این پرسشها هویت آنان را سامان می بخشد. بدون هرگونه اغراق و پیش داوری باید اذعان داشت؛ جامعه ما از دیر زمانی است دچار بحرانهای خطرناك هویتی بوده و این بحرانها در حقیقت تراوش فعل و انفعالات سرزمین تاریخی، فرهنگی و دینی می باشد كه مسئولان امور می بایست سالها قبل تا اکنون آنرا بصورت درستی حل و فصل می نمودند كه نكردند. به هر حال این بحرانها باید حل شوند زیرا به هر اندازه ای كه حل آنها به تعویق افتد سیر كاروان ترقی و تعالی و ثبات و شکوفائی هم به همان اندازه به تأخیر خواهد افتاد.